ای کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد که امشب با ناله ای بغض آلودبر دیار این دل خسته اشک می ریزد
حال به دور این کعبه دل ، مست می گردم
چرا که خانه خداست،من دور خدا می گردم
..............
در تنهایی با چشمانی اشک آلود ، فقط به گذشته می نگریست.
يك پنجره براي من كافيست
از قله ها و کوه ها
بی آنکه شناسنامه ام را بردارم
وآواز تنم کنم.
پرت شده ام
داس برپیکر گندم می زند.
بی هیچ نوازشی.
